Faktycznie większość członków rządu była mianowana zaocznie, nie wiedząc o tym fakcie.
W marcu 1918 roku Piotr Derber wraz z częścią „ministrów” przedostał się do Harbinu, zaś w czerwcu tego roku powrócił do Rosji, gdzie we Władywostoku Tymczasowy Rząd Syberyjski został przekształcony w Tymczasowy Rząd Autonomicznej Syberii (zwany też grupą Derbera). W lipcu na jego czele stanął Iwan Ławrow.
31 maja 1918 roku, po zlikwidowaniu władzy bolszewickiej w Tomsku, utworzono w wyzwolonym mieście nowy Tymczasowy Rząd Syberyjski kierowany przez . W jego skład weszli też Grigorij Patuszynski, Iwan Michajłow, Michaił Szatiłow i Władimir Krutowski. Byli oni przedstawicielami syberyjskich regionalistów i partii kadeckiej. Rząd utworzył Komisariat Zachodnio-Syberyjski, sformował własne siły zbrojne pod nazwą Armia Syberyjska, ogłosił denacjonalizację przemysłu, odbudowę samorządu terytorialnego, sądownictwa i administracji. Mogły być tworzone związki zawodowe, które jednak nie mogły dążyć do realizacji celów politycznych. Powołano wojskowe sądy polowe i wprowadzono karę śmierci za przestępstwa polityczne. Władze podjęły pertraktacje z Ałasz Ordą i baszkirskimi nacjonalistami. 24 sierpnia została utworzona Rada Administracyjna, sprawująca władzę państwową.