Wacław Ksawery Osiński (ur. 12 lutego 1868 w Sztumskiej Wsi, zm. 17 marca 1945 w Wejherowie) – duchowny katolicki, działacz polonijny w Republice Weimarskiej i Rzeszy Niemieckiej.
Życiorys W 1888 ukończył Collegium Marianum w Pelplinie, a następnie gimnazjum w Malborku, maturę uzyskał 1891. Podjął też studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Braniewie. W 1894 we Fromborku przyjął święcenia kapłańskie. Od 1904 był proboszczem w Butrynach, równocześnie pełnił funkcję redaktora czasopisma „Warmiak” oraz współzałożyciela i prezesa Związku Polaków w Prusach Wschodnich. W 1919 pełnił funkcję wiceprezesa polskiej Rady Ludowej na Warmii. W 1920 roku był współzałożycielem i prezesem IV Dzielnicy Związku Polaków w NiemczechPaweł Sowa: Tropem spadkobierców Hakaty. Antypolska działalność Bund Deutscher Osten na Warmii i Mazurach (1933-1939), MON, Warszawa 1979. Długoletni prezes Polsko-Katolickiego Towarzystwa Szkolnego w Olsztynie. W marcu 1933 na plebanię w Butrynach napadli członkowie bojówek hitlerowskich, a Wacław Osiński musiał salwować się ucieczkąTomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury. Przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996. , s. 178.