thumb|250px|Widok na Mākoņkalns Mākoņkalns, także Padebešu kalns (łatg. Muokuļkolns; hist. niem. Wolkenberg) – wzgórze we wschodniej części Łotwy, w środkowej Łatgalii, w novadzie Rzeżyca, w odległości 2,1 km na południowy wschód od jeziora Raźno. Wznosi się na wysokość 247,9 m n.p.m.
Zamek Wolkenberg thumb|250px|Ruiny zamku w końcu XVIII wieku według rysunku J.K.Brotce thumb|250px|Ruiny zamku thumb|250px|Ruiny zamku Na szczycie wzgórza Mākoņkalns znajdują się zwaliska zamku inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego, pierwszego zbudowanego na terenie dzisiejszej Łatgalii. Dokładna data powstania zamku nie jest znana. Opierając się na wzmiankach XIX-wiecznego rosyjskiego historyka L. ArbuzowaGustaw Manteuffel, Zarysy z dziejów krain dawnych inflanckich czyli Inflant właściwych (tak szwedzkich jako i polskich) Estonii z Ozylią, Kurlandii i Ziemi Piltyńskiej, Universitas. Kraków 2007. str. 59, większość badaczy uważa, że nie mógł być on założony wcześniej niż w 1263 roku. Z dokumentu datowanego na 27 sierpnia 1271 roku wiadomo o istnieniu komturii wolkenberskiejGustaw Manteuffel, Inflanty Polskie oraz listy znad Bałtyku. Pisma wybrane, Tom, I. Universitas. Kraków 2009. str. 36- 37..