Leon Gościcki (ur. 12 września 1870 we wsi Tarały, powiat Pułtusk, zm. 20 października 1948) – polski duchowny katolicki, proboszcz w Goworowie, w kwietniu 1918 roku wybrany członkiem Rady Stanu Królestwa PolskiegoMonitor Polski r.I, nr 43, Warszawa 11 kwietnia 1918 roku, s. 2..
Pochodził z rodziny szlacheckiej. Kształcił się w IV gimnazjum w Warszawie, następnie studiował w Seminarium Duchownym w Płocku. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1895. Pracował jako duszpasterz na kilku placówkach w diecezji płockiej. W latach 1906–1919 był proboszczem w Małkinispis proboszczów parafii Małkinia, w 1919 został proboszczem w Goworowie, gdzie kierował parafią do końca życia. W sierpniu 1920 został w Goworowie aresztowany przez wojsko bolszewickie razem z wikariuszem oraz miejscowym rabinem Bursztynem i zagrożony uprowadzeniem. 9 sierpnia 1920 r. przyjechała do Goworowa „czerezwyczajka” 16 dywizji. Na jej rozkaz aresztowano miejscowych księży. Ks. kan. Leon Gościcki napisał w swej kronice: