Są to: strona Barssa (wschodnia, dawniej zwana Wschodową albo Prawą) strona Kołłątaja (zachodnia, dawniej zwana Lewą) strona Dekerta (północna, dawniej zwana Miejską) strona Zakrzewskiego (południowa, dawniej zwana Zamkową albo Czwartą).
Podczas powstania warszawskiego kamienice przy rynku zostały w większości zniszczone poza kamienicami po stronie Dekerta, które były wzmocnione żelbetowymi stropami ogniotrwałymi. W latach 1949–1953 kamienice zostały pieczołowicie zrekonstruowane z użyciem ocalałych elementów kamieniarskich. Rynek oddano do użytku 22 lipca 1953. Wszystkie kamienice po stronie Dekerta zostały zaadaptowane na siedzibę Muzeum Historycznego m.st. Warszawy (od 2014 Muzeum Warszawy).
W 1965 roku rynek jako założenie urbanistyczne został wpisany do rejestru zabytków.
Zabudowa Zabudowa rynku pierwotnie była głównie drewniana, lecz już w XV wieku przeważała zabudowa murowana utrzymana w stylu gotyckim. Sam rynek był zastawiony kramami i straganami, lecz już od co najmniej 1429 stał tutaj ratusz Starej Warszawy. Przy dzisiejszej stronie Dekerta stały pręgierz i kuna, od XVI wieku znajdowała się także studnia.