Najbardziej elegancką częścią budynku jest fasada od strony wschodniejCouto, 1954, σσ. 15-17.
Kościół został zbudowany na planie krzyża łacińskiego. Główna fasada posiada portal z archiwoltami i kapitelami ozdobiony motywami antropomorficznymi i roślinnymi. Rozeta nad portalem jest częściowo zniszczona. Południowa strona kościoła wzmocniona jest przez pięć kolumn, dodanych w 1399 roku, po tym jak południowa strona runęła w czasie budowy. We wczesnych latach XX wieku dodane zostały pewne elementy stylu neogotyckiego. Konstrukcja jest trójnawowa, w absydzie znajduje się kaplica główna oraz cztery boczne. Kamienny dach uległ zniszczeniu w czasie trzęsienia ziemi, zdołały przetrwać jedynie pojedyncze łuki pomiędzy kolumnami.
Muzeum W 1863 roku zrzeszenie artystów i architektów 'the Real Associacao de Arquitectos Civis e Arqueologos Portugueses' (RAACAP) utworzyło w ruinach budynku swoją siedzibę. Joaquim Possidonio Narciso da Silva - główny mentor stowarzyszenia, zaplanował przekształcenie wnętrza ruin w przestrzeń muzealną. Założeniem było muzeum archeologiczne z eksponatami z różnych epok, kultur i regionów świata(Vilela, 1876, σσ. 15-20),