Fort de Vaux – jeden z fortów twierdzy otaczającej miasto Verdun we Francji. Miejsce zaciętych walk w trakcie bitwy pod Verdun podczas I wojny światowej.
Historia Budowę fortu Vaux rozpoczęto w 1881 i ukończono w 1884. Był elementem umocnień osłaniających dolinę Woëvre (→System Séré de Rivières’a). Przez swoje położenie zapewniał obrońcom wgląd w stanowiska przeciwnika. Początkowo było to umocnienie ceglano-ziemne, ale w 1888 strop wzmocniono 2,5-metrową warstwą betonu, oddzieloną od stropu murowanego jednometrową warstwą piachu. W 1912 zakończono kolejny etap prac modernizacyjnych.
Fort był typową dla fortyfikacji tego okresu budowlą, o narysie zbliżonym do regularnego pięcioboku. Składał się z dwupoziomowych koszar szyjowych połączonych z pancerną wieżą dwóch armat 75 mm, dwóch tradytorów międzypola (tzw. kazamaty Bourges) uzbrojonych w 4 armaty 75 mm i trzech pancernych punktów obserwacyjnych. Otaczająca fort sucha fosa była broniona przez podwójną kaponierę czołową i dwie półkaponiery połączone z wnętrzem fortu poternami, czyli podziemnymi chodnikami (o konstrukcji betonowej). Cysterny zapewniały zapas wody dla 250 osobowej załogi.