Pod wpływem sióstr (działaczek KPP) związał się ze skrajną lewicą. Członek komunistycznej organizacji „Pionier”. W 1925 wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), później przekształconego w Komunistyczny Związek Młodzieży Polskiej (KZMP). Początkowo pracował jako łącznik i kolporter w technice KPP, następnie był kierownikiem techniki warszawskiej organizacji ZMK. W kwietniu 1928 aresztowany za działalność komunistyczną i skazany na 5 lat więzienia; na mocy amnestii karę skrócono mu do 2,5 roku. W latach 1930–1931 odbywał służbę wojskową w 61 pułku piechoty w Bydgoszczy. Po wyjściu z wojska przeszedł do nielegalnej pracy konspiracyjnej. Od 1931 pracownik Wydziału Wojskowego KC KPP; sekretarz okręgowych wydziałów wojskowych KPP: Łódź–Częstochowa–Piotrków, Siedlce–Łomża, Lublin–Radom–Kielce, Kraków–Śląsk–Zagłębie Dąbrowskie. Od 1933 był sekretarzem Wydziału Wojskowego KC KPZB, działał głównie w Wilnie, Brześciu, Grodnie i Białymstoku. W latach 1934–1936 studiował na moskiewskim Komunistycznym Uniwersytecie Mniejszości Narodowościowych Zachodu (KUMNZ). Wkrótce po powrocie do Polski został aresztowany i osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej.