W 1913 roku spółka akcyjna „Firley” zakupiła część ziemi od ówczesnego właściciela Mieczysława Morawskiego. W oparciu o miejscowe złoża margla w 1914 roku rozpoczęto budowę cementowni, którą zakończono w 1924 roku.
W 1915 roku okupujące te tereny wojska austro-węgierskie rozpoczęły budowę nowej linii kolejowej z Rejowca do Lwowa przez Zamość i Bełżec. Inwestycję zakończono jesienią 1916 roku.
W czasie I wojny światowej spaleniu uległ drewniany budynek dworca kolejowego. W latach 1922–1924 w jego miejscu wzniesiono murowany dworzec. W czerwcu 1925 roku stację w Rejowcu odwiedził Józef Piłsudski, który przesiadał się tam w drodze do Święcicy.
W latach 1941–1942 wybudowano łącznicę kolejową z Lublina do Zawady, omijającą stację Rejowiec. W lipcu 1944 roku wycofujące się wojska niemieckie zniszczyły murowany dworzec, wieżę ciśnień oraz infrastrukturę kolejową i telefoniczną. W latach 1946–1948 odbudowano wieżę ciśnień, natomiast funkcję dworca do września 1961 roku pełniły wagony kolejowe. W 1961 roku zakończono budowę nowego budynku dworca.