Anna Więzik (ur. 4 sierpnia 1930 w Cieszynie, zm. 2 czerwca 2011 tamże) – polska poetka, długoletni pracownik PCK, organizatorka Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Indyjskiej, członek Klubu Literackiego „Nadolzie„.
Tematyka poezji Anny Więzik jest niezwykle szeroka. Autorka sercem i piórem reaguje na wszelkie objawy życia narodowego, duchowego i społecznego. Dlatego jej wyznanie: „Kocham ludzi, uważam ich za moją rodzinę...” jest stwierdzeniem szczerze prawdziwym.
Życiorys Jej rodzicami byli Zuzanna Wałach (z domu Wigłasz)i Rudolf Wałach. Ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Kopernika w Cieszynie i szkolenie dla instruktorów PCK w Warszawie. Połowę życia poświęciła pracy Polskim Czerwonym Krzyżu w Zarządzie Powiatowym w Cieszynie. W tym okresie współpracowała z miesięcznikiem Zdrowie i Głosem Ziemi Cieszyńskiej. Były to artykuły o tematyce czerwonokrzyskiej.
Była też organizatorką Koła Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Indyjskiej, któremu wiele lat przewodniczyła.