W 1944 wstąpił w stopniu podpułkownika do Ludowego Wojska Polskiego i został dowódcą 32 pułku piechoty w Międzyrzecu Podlaskim.

W październiku 1944 został aresztowany w ramach represji wobec AK-owców, ale udało mu się uciec z więzienia. W grudniu 1945 aresztowano go ponownie, po czym został oskarżony o wrogie i dywersyjne działania w wojsku. W 1947 zwolniono go z więzienia. Podjął wówczas pracę w zawodzie inżyniera budowlanego w warszawskiej spółdzielczości. Był wielokrotnie represjonowany przez władze komunistyczne, po raz ostatni został aresztowany w 1987Jan Marszałek, Samoobrona Narodu Polskiego, Warszawa 1996, s. 264..

Do końca życia działał czynnie w środowiskach seniorów harcerskich. W 1993 został awansowany na pułkownika. Na początku lat 90. związał się z partią Przymierze Samoobrona. Był członkiem założonego przez Andrzeja Leppera Komitetu Samoobrony NaroduJan Marszałek, Samoobrona w walce z okupantem Polski, Warszawa, 1999, s. 5..

Zmarł w Warszawie w 1994 i pochowany został na Cmentarzu w Wilanowie. Pozostawił żonę Krystynę z Rokickich i syna Andrzeja.

Ordery i odznaczenia Został odznaczony był m.in.