Podczas mistrzostw świata w Liège w 1930 roku zdobył złoty medal we florecie drużynowym i srebrny w szpadzie drużynowej. Złote medale we florecie drużynowym zdobył także na mistrzostwach świata w Wiedniu (1931), mistrzostwach świata w Budapeszcie (1933) i mistrzostwach świata w Monte Carlo (1950) oraz srebrny na mistrzostwach świata w Lizbonie (1947).
Ponadto w szpadzie drużynowej wywalczył złote medale na mistrzostwach świata w Wiedniu (1931), mistrzostwach świata w Budapeszcie (1933) i mistrzostwach świata w Paryżu (1937), srebrny na mistrzostwach świata w Warszawie (1934) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Pieszczanach (1938) i mistrzostwach świata w Lizbonie (1947). Zdobył również dwa medale w turniejach indywidualnych: srebrny na MŚ 1933 (za Francuzem Georges’em Buchardem) oraz brązowy na MŚ 1935 (za Szwedem Hansem Drakenbergiem i Francuzem Paulem Deydierem).
Pięciokrotnie zostawał mistrzem kraju w szpadzie.
Jego córka, Antonella Ragno-Lonzi także uprawiała szermierkę, zaś w 1969 roku jego zięciem został Gianni Lonzi, piłkarz wodny.
Osiągnięcia Konkurencja: szpada
Igrzyska olimpijskie drużynowo (1936) indywidualnie (1936); drużynowo (1932)
Mistrzostwa świata drużynowo (1931, 1933, 1937) indywidualnie (1933); drużynowo (1930, 1934) indywidualnie (1935);