Pejzaż z szubienicą () – obraz olejny Pietera Bruegla (starszego), namalowany w 1568.
Jeden z sześciu, obok Przypowieści o ślepcu, Mizantropa, Wieśniaka i złodzieja ptasich gniazd, Kaleki oraz Sztormu na morzu, ostatnich obrazów podarowanych żonie, odnoszący się do wydarzeń politycznych i jego prywatnego życia.
Opis obrazu Obraz przedstawia krajobraz namalowany w typowej manierze artysty. Widać na nim rozległą łąkę, ludzi radośnie tańczących lub oddających się codziennym czynnościom oraz wioskę leżącą u stóp wzgórza zamkowego. Spokój harmonii i sielskiego nastroju burzy szubienica ze sroką widoczną na pierwszym planie. Flamandzki malarz, teoretyk sztuki i biograf van Mander opisując dzieło powiedział; za R. Hagen: Bruegel – dzieła wszystkie s. 11.: Szubienice w czasach Bruegla kojarzyły się z hiszpańskimi rządami, a śmierć przez powieszenie – jako najbardziej hańbiącaZłoczyńców najczęściej skazywano na ścięcie głowy mieczem lub na śmierć od ognia. – była najczęściej zarezerwowana dla protestanckich kaznodziejów. Terror, jaki wprowadzał książę Alby Fernando Álvarez de Toledo, oparty był na plotce lub denuncjacji. Być może ona właśnie przyczyniła się do kłopotów życiowych malarza. Odniesienie polityczne do rządów Alby Bruegel zaakcentował w dwóch dziełach: Nawróceniu Szawła i w Rzezi niewiniątek.