Do jesieni 1928 był instruktorem tego wydziału, a następnie jego kierownikiem.
Uczestniczył w akcji propagandowo-przygotowawczej przed Europejskim Kongresem Chłopskim, zwołanym z inicjatywy Międzynarodówki Chłopskiej, obradującym 27–29 marca 1930. Z ramienia Centralnego Wydziału Rolnego wziął udział w V Zjeździe KPP 16–29 sierpnia 1930 w Peterhofie jako delegat z głosem doradczym. Na zjeździe wygłosił referat pt. Polityka rolna faszyzmu i zadania partii [na wsi] oraz przemówienie końcowe w dyskusji nad referatem. Jesienią 1931 zwolniono go ze stanowiska kierownika Centralnego Wydziału Rolnego. W okresie przygotowań do strajku powszechnego górników w lutym 1932 objął funkcję sekretarza KO KPP Zagłębia Dąbrowskiego, kierował też strajkiem, który wybuchł 18 lutego 1932. W nocy z 17 na 18 marca 1932 aresztowano go na terenie powiatu będzińskiego i osadzono w więzieniu mysłowickim, gdzie przez pewien czas był starostą komuny więziennej. Za kaucją 400 zł zwolniono go w lipcu 1932. Został wówczas na 3 miesiące sekretarzem KO KPP w Poznaniu. Na początku 1933 wszedł w skład kierownictwa KO KPP w Łodzi. Był jednym z organizatorów powszechnego strajku włókniarzy łódzkich w marcu 1933. Po zakończeniu strajku przybył do Katowic, by podjąć działalność jako sekretarz KO KPP Górnego Śląska.