Mikrostruktura jest zwykle nematoblastyczna lub grano-nematoblasyczna.
Tekstura Tekstura łupków amfibolowych jest kierunkowa, zwykle wyraźnie widoczna jest foliacja, jak i laminacja.
Barwa Są to skały barwy ciemnozielonej, ciemnoszarej, rzadziej czarnej lub brunatnawej powstałej w wyniku wietrzenia, czasami pstrej.
Występowanie Występują w starych masywach metamorficznych wraz z amfibolitami, w Polsce w Tatrach Zachodnich i Sudetach (Góry Izerskie, Pogórze Izerskie, Karkonosze, Rudawy Janowickie, Góry Sowie, Góry Orlickie, Góry Bystrzyckie, Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Jesioniki, Góry Opawskie, Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie).
Zastosowanie Wykorzystywane były w lokalnym budownictwie, czasami razem z amfibolitami, jako kruszywo łamane przy budowie dróg lub linii kolejowych. Obecnie są używane przy urządzaniu ogrodów.
Zobacz też Łupek łyszczykowy
Bibliografia
Amfibolowy