thumb|240px|Socrealistyczna rzeźba robotnicy z kielnią na osiedlu A thumb|240px|Panorama miasta z piramidy thumb|240px|Budynek Urzędu Miasta thumb|240px|Widok z „Bramy Słońca” thumb|240px|Budynek Carboautomatyki przy ul. Budowlanych thumb|240px|Bloki przy al. Piłsudskiego – od strony „osi zielonej”
Nowe Tychy – realizowany od roku 1950 projekt rozbudowy miasta Tychy, którego generalnymi projektantami byli Kazimierz Wejchert i Hanna Adamczewska.
Geneza Uzasadnieniem dla decyzji o budowie miasta Nowe Tychy był opracowany w 1949 r. pod kierunkiem Romualda Pieńkowskiego plan regionalny GOP (zwany także „Planem deglomeracji GOP”). Zakładał on podział Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego na dwa obszary (strefy). Strefa „A” obejmowała centralną, zurbanizowaną część aglomeracji o dużym zagęszczeniu uciążliwych obiektów przemysłowych przemieszanych z zabudową mieszkalną. Rozwiązaniem występujących w obszarze „A” problemów miała być zmiana istniejącej struktury przestrzennej poprzez przeniesienie osiedli do obszaru „B”, otaczającego strefę zurbanizowaną pierścieniem o szerokości 10–12 km. Nowe miasta i osiedla miały być sytuowane poza zasięgiem uciążliwości, w szczególności eksploatacji górniczej, lecz w odległości umożliwiającej dojazd do pracy w strefie centralnej.