Od 1929 był lektorem języka angielskiego w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie (od 1933 pod nazwą Szkoła Główna Handlowa w Warszawie). W czasie II wojny światowej działał w organizacji polityczno-dziennikarskiej „Nasza Sprawa” oraz uczestniczył w tajnym nauczaniu (Miejska Szkoła Handlowa w Warszawie, Szkoła Główna Handlowa, Uniwersytet Warszawski); po powstaniu warszawskim przebywał przez kilka miesięcy (do lutego 1945) w obozie w Pruszkowie. Po wojnie powrócił do pracy lektora w Szkole Głównej Handlowej (do 1946), przez krótki czas prowadził również wykłady z anglistyki na UJ. W latach 1946–1954 (ponownie 1957–1964) kierował Katedrą Filologii Angielskiej na Uniwersytecie Łódzkim, uzyskując w 1949 tytuł profesora nadzwyczajnego (habilitował się w 1947 na UJ). Był również profesorem w Katedrze Filologii Angielskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1954–1962).

W 1945 został powołany na członka korespondenta Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, a w 1948 na członka korespondenta Łódzkiego Towarzystwa Naukowego.

17 kwietnia 1933 zawarł związek małżeński z Xenią Żytomirską.