Nie ma odpływów powierzchniowych, a jedyną znaną formą utratą wody jest ablacja.
W wodach jeziora stwierdzono występowanie fototroficznych bakterii purpurowych, bakterii siarkowych oraz okrzemek, m.in. Craticula molestiformis czy Hantzschia amphioxys.
Historia Jezioro zostało zmapowane przez członków Ekspedycji Terra Nova w latach 1910–1913 pod kierownictwem Roberta Falcona Scotta (1868–1912). W latach 1957–1958 do jeziora dotarł Troy L. Péwé podczas Operation Deep Freeze U.S.Navy.
Zobacz też jeziora Antarktyki
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeziora słone w Antarktyce Kategoria:Jeziora endoreiczne Kategoria:Ziemia Wiktorii