Głosił hasła ochrony praw i wolności demokratycznych, równouprawnienie narodów Uralu i ich kulturowej autonomii, przyznanie odebranych przez bolszewików własności okresowej w przemyśle, handlu i bankowości, ochronę 8-godzinnego dnia pracy i systemu ubezpieczeń społecznych, wprowadzenie sprawiedliwej zapłaty na podstawie porozumienia pracobiorców i pracodawców oraz płacy minimalnej, odbudowanie administracji samorządowej. Reforma rolna, która nie była głównym problemem na przemysłowym Uralu, została odłożona do czasu zwołania ogólnorosyjskiej Konstytuanty, ale ziemia faktycznie znajdowała się w rękach chłopów.
Jednakże z powodu poważnego kryzysu finansowego Tymczasowy Obwodowy Rząd Uralu zmuszony był zwrócić się o pomoc do Komitetu Członków Zgromadzenia Ustawodawczego w Samarze i Tymczasowego Rządu Syberyjskiego. Jego działalności sprzeciwiali się przemysłowcy, którzy uważali, że rząd faworyzuje robotników kosztem ich praw. Występowali też przeciwko niemu wojskowi, znacznie ograniczając formowanie własnych sił zbrojnych.