Postępy Persów thumb|Mapa granicy rzymsko-perskiej z okresu późnej starożytności (zawiera granicę z roku 591) Sasanidzi wykorzystali wojnę domową w Bizancjum do zajęcia Syrii i rozpoczęcia ataków na samą Azję Mniejszą. W 609 roku podbili Mardin i Amidę, w 610 zajęli Edessę, którą Bizantyńczycy uważali za miasto nie do zdobycia, gdyż wierzyli, iż Chrystus swego czasu obiecał królowi Edessy Abgarowi V zwycięstwo nad wszystkimi wrogami. Oprócz tego w 608 roku Persowie zorganizowali wypad, który dotarł do Chalkedonu, miasta położonego naprzeciw Konstantynopola, po drugiej stronie Bosforu, a w 609 roku zdobyli Cezareę w centralnej AnatoliiNiektórzy autorzy, na przykład Dodgeon, Greatrex i Lieu, twierdzą, że rajd na Chalkedon jest fikcją (patrz: ). W każdym razie do 610 roku Persowie zajęli wszystkie bizantyńskie miasta na wschód od Eufratu..
Wstąpienie na tron Herakliusza początkowo niewiele zmieniło na froncie walki z Persami. Podczas pierwszych lat swego panowania próbował on zawrzeć pokój z Sasanidami, skoro Fokas, pierwotny casus belli, został obalony. Persowie, w obliczu sporych sukcesów swoich wojsk, odrzucili te propozycje.