Współpracował z Radiem „Solidarność”. Współzałożyciel pisma „Miś. Tygodnik Stanu Wojennego”, a następnie „Robotnika”, pisma członków MRKS oraz Grupy Politycznej „Robotnik”. Współorganizował miesiąc prasy zakładowej NSZZ „S”. Należał do Ruchu Wolność i Pokój.

Był wśród założycieli Polskiej Partii Socjalistycznej, wchodził w skład prezydium rady naczelnej PPS (1987–1988), był członkiem kolegialnej rady naczelnej partii PPS – Rewolucja Demokratyczna. W 1988 i 1989 był uczestnikiem głodówek solidarnościowych z więzniami politycznymi. W 1989 uczestniczył w Kongresie Opozycji Antyustrojowej, a następnie organizował demonstracje przeciwko wyborom czerwcowym i kandydaturze Wojciecha Jaruzelskiego na prezydenta PRL.

Za działalność opozycyjną był wielokrotnie zatrzymywany i karany grzywnami przez kolegium do spraw wykroczeń.

Działalność publiczna w III RP thumb|Piotr Ikonowicz w trakcie demonstracji w Łodzi (1 maja 2019) mały|Piotr Ikonowicz przemawiający na uroczystości upamiętniającej działaczy Socjalno-Rewolucyjnej Partii „Proletariat” w Warszawie (2022) Przewodniczył radzie naczelnej PPS w latach 1992–1996 i 1997–2001. W wyborach parlamentarnych w 1991 kandydował bezskutecznie z listy Solidarności Pracy w okręgu radomskim.