thumb|300px|Symbol wsi Woolpit Zielone dzieci z Woolpit – według przekazów Ralpha, opata Coggeshall i Williama z Newburga w średniowiecznych kronikach, datowanych na 1189 i 1220 rok, było to prawdopodobnie rodzeństwo – chłopiec i dziewczynka, znalezione przez żeńców w pułapce na wilki. Wyglądały normalnie z wyjątkiem zielonej barwy skóry. Miały na sobie ubrania z tkaniny nieznanej nikomu w okolicy i porozumiewały się w niezrozumiałym dla miejscowej ludności języku. Dzieci zaprowadzono do miejscowego posiadacza ziemskiego Richarda de Calne. Początkowo nie chciały jeść niczego z wyjątkiem surowego bobu. Z czasem zaczęły przyjmować też bardziej różnorodne pożywienie, a zielony odcień skóry stopniowo zniknął. Obydwoje ochrzczono. Dziewczynka później podupadła na zdrowiu i w końcu zmarła, jej brat natomiast zaadaptował się w nowym dla niego środowisku i nauczył się języka angielskiego. Według jego relacji, dzieci pochodziły z kraju zwanego „Ziemia Świętego Marcina”, w którym rzekomo słońce nigdy nie wschodzi, lecz widoczna jest tylko poranna jutrzenka. Do Anglii dostali się przez jaskinię, podążając za dźwiękiem dzwonów. Chłopiec przyjął imię DorianMerrier Glanden. Green children from Woolpit and the Tarot. Crocknew 1973. (ang.).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zielone dzieci z Woolpit · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.