W 1575 Maciej Kierski dał swemu bratu Stanisławowi całe wsie Swadzim i Przeźmierowo. W 1587 Jan Rokossowski, syn zmarłego podskarbiego koronnego Jakuba Rokossowskiego, zapisał Marcinowi Nagórskiemu sumę 2200 złotych na wsiach Chyby i opuszczonym Przeźmierowie oraz na młynie stojącym na przedmieściach miasta Poznania koło kościoła św. Wojciecha. W 1597 Stanisław Kierski zapisał żonie Annie z Brodnicy Brodnickiej po 2000 złotych posagu oraz wiana na wsiach Swadzim i Chyby wraz z wolnym wyrębem w opuszczonej wsi Przeźmierowo.
Kupione w 1538 r. przez Wincentego Kierskiego jako pustkowie. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
Po powstaniu wielkopolskim z lat 1918-1919 miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w granicach II Rzeczpospolitej. W okresie międzywojennym, w latach trzydziestych XX wieku zaprojektowano tu jedno z pierwszych osiedli podmiejskich Poznania o nazwie Przeźmierów. Teren należał do dóbr Plucińskich ze Swadzimia, a projekt zakładał budowę domów na obszarze pomiędzy obecnymi ulicami Dąbrowskiego i Bukowską (północ-południe), folwarkiem Baranowo i Ławica na wschodzie oraz terenami Wysogotowa na zachodzie. 8 kwietnia 1932 wydano decyzję o parcelacji około tysiąca działek budowlanych pod planowane osiedle.