W tym samym roku poznał w Concarneau osiemnastoletniego malarza i poetę Émile’a Bernarda, udającego się do Pont-Aven, którego zaopatrzył w list polecający do starszego o 20 lat Paula Gauguina. Schuffenecker utrzymywał kontakt z członkami Szkoły z Pont-Aven, jednak niezbyt cenił jej neoimpresjonistyczny styl.
Twórczość W latach 1886–1888 Schuffenecker namalował obraz Plac luksemburski (olej na płótnie, 85 × 100 cm), przedstawiający jego żonę i oboje dzieci, Jeanne i Paula podczas zabawy w Ogrodzie Luksemburskim. Malowidło to, w którym Schuffenecker rozwinął zapoczątkowany przez Seurata styl zwany puentylizmem, jest typowe dla jego pejzaży, jakie powstały w kolejnych latach. Émile Bernard dokładnie opisał ten obraz w jednym ze swoich poematów.
W 1889 Schuffenecker zorganizował wystawę Exposition des peintres Impressionistes et Synthétistes w paryskiej Cafe Volpini, w której wystawili swe prace m.in. Paul Gauguin, Charles Laval, Louis Anquetin. Wystawa określona jako “śmiechu warta” okazała się ekonomicznym fiaskiem, jako że nie sprzedano żadnego obrazu.