prawdopodobnie wszystko odbywało się na zasadzie prawa zwyczajowego albo dokumenty zostały zniszczone. Pruskie władze, żądając dowodów (dokumentów), których nie było, mogły dość swobodnie kształtować własne prawo. Całość zagadnień prawnych ogólnie regulowało pruskie prawo krajowe, odsyłające w konkretnych przypadkach do szczegółowego prawa prowincjonalnego – stąd szczegóły rozwiązań i daty ich wprowadzenia w różnych prowincjach mogą się różnić. Na Śląsku pruskim już 14 listopada 1749 roku wydano edykt traktujący o obowiązkach wobec biednych ciążących na feudałach (z tytułu sprawowania sądownictwa patrymonialnego) i ze strony gminy. W 1783 ogłoszono powszechną ordynację o hipotekach, na podstawie której dziedziczni gospodarze dostali dokumenty hipoteczne. W okresie od 9 października 1807 roku do 2 marca 1850 roku prawo do własnych hipotek otrzymali wszyscy, którzy zachowali ziemię, stając się jej właścicielami.