Nic nie zapowiada zbliżającej się tragedii, kobiety są piękne i delikatne, a Hylas znieruchomiał zafascynowany ich urodą.
Dzieło powstało pod wyraźnym wpływem prerafaelitów, o czym może świadczyć zarówno charakterystyczna uroda modelek (jasna karnacja, rude włosy), realistyczne i drobiazgowe ujęcie, jak i miłosna symbolika i dydaktyzm. Obraz najczęściej interpretowany jest jako ostrzeżenie przed fascynacją zmysłową miłością i zauroczeniem kobiecymi wdziękami. Motyw femme fatale był często wykorzystywany przez artystów w XIX i na początku XX wieku. Pojawiał się między innymi w twórczości Edvarda Muncha, Gustava Klimta, Gustave’a Moreau, Joris-Karla Huysmansa oraz Alfonsa Muchy.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Obrazy w Manchester Art Gallery Kategoria:Malarstwo mitologiczne Kategoria:Obrazy Johna Williama Waterhouse’a Kategoria:Hylas na obrazach