Oblężenie domu przy ulicy Wroniej Wobec ewakuacji wojsk niemieckich próbę przejęcia władzy w mieście podjęły organizacje skrajnej lewicy, które jeszcze w połowie grudnia przeprowadziły wybory do Wileńskiej Rady Delegatów Robotniczych. W ostatnich dniach okupacji niemieckiej Rada ta odbyła dwie sesje, ogłosiła się jedyną legalną władzą w mieście i wydała pierwsze dekrety; jej siedzibą był budynek przy ulicy Wroniej. Przewodniczącym Rady był Kazimierz Cichowski, wcześniejszy sekretarz piotrogrodzkiej grupy Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL), a sekretarzem prezydium – Jan Kulikowski, Polak z powiatu trockiego, członek SDKPiL i Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. Rada miała mieszany charakter; największą ale nie dominującą frakcję stanowili w niej bolszewicy, równoważeni przez mienszewików, bundystów, socjaldemokratów i inne ugrupowaniaJack Jacobs, The Bund in Vilna, 1918–1939, [w:] Sarunas Liekis, Antony Polonsky, CheRan Freeze (red.), Polin: Studies in Polish Jewry, tom 25, Liverpool 2022, , s. 267,Bronius Vaitkevičius, Pirmoji darbininkų ir valstiečių valdžia Lietuvoje: monografija skiriama LKP įkūrimo ir Tarybų valdžios paskelbimo Lietuvoje 70-mečiui, Vilnius 1988, , s. 447.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Walki o Wilno (1918–1919) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.