Od 1928 pełnił także funkcje penitencjarza i skarbnika kapituły katedralnej pelplińskiej. Otrzymał honorowy tytuł kanonika gremialnego. Pisał artykuły do czasopism kościelnych, a w latach 1928–1939 był członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu.
Po napaści Niemiec na Polskę, 12 września 1939 został uwięziony w celi na terenie seminarium i przesłuchiwany, w celu wskazania miejsca ukrycia pelplińskiej Biblii Gutenberga. 20 października 1939 został przewieziony do Tczewa i rozstrzelany wraz z 15 pelplińskimi kanonikami na terenie koszar wojskowych. Szczątki pomordowanych odkryto 29 października 1945. Po ekshumacji pochowano ich 15 listopada 1945 we wspólnej mogile na cmentarzu w Pelplinie.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (10 marca 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej”.
Publikacje Walka z onanizmem w konfesjonale, nakładem Drukarni i Księgarni Sp. z O. P., Pelplin 1933
Przypisy
Bibliografia Adam Bloch, Śliwicki proboszcz. Maksymilian Raszeja (1889–1939), „Kociewski Magazyn Regionalny" nr 4 (31), Tczew 2000, s.