Jego usunięcie z najbardziej prestiżowej katedry w ówczesnym Rosyjskim Kościele Prawosławnym miało związek z wstąpieniem na tron carski Katarzyny II, która nie życzyła sobie, by najwyższe godności w Kościele obejmowali duchowni pochodzący z Ukrainy Lewobrzeżnej. Następnie od 1762 do 1782 sprawował urząd metropolity kazańskiego i swijaskiego. Po powstaniu Pugaczowa został niesłusznie oskarżony o sprzyjanie rebelii i przez pewien czas przebywał w areszcie domowym, ostatecznie zarzuty te został cofnięte. W 1782 został przeniesiony w stan spoczynku z godnością honorowego przełożonego Pustelni Siedmiojeziornej w Kazaniu. Zmarł w tymże klasztorze w 1785 i został pochowany w jego głównym soborze.
Znający duchownego osobiście archimandryta Platon (Lubarski) opisał go jako człowieka czystego serca, kochającego sprawiedliwość, gościnnego, gotowego wspierać ubogich, obdarzonego wszelkimi zaletami, jakie powinien posiadać hierarcha kościelny.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1706 Kategoria:Zmarli w 1785 Kategoria:Biskupi kazańscy Kategoria:Biskupi Niżnego Nowogrodu Kategoria:Biskupi twerscy Kategoria:Metropolici petersburscy Kategoria:Absolwenci Kijowskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi pskowscy