Rubid (Rb, ) – pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych.
Charakterystyka mały|lewo|120px|Barwienie płomienia przez związek rubidu Rubid ma 29 izotopów z przedziału mas 74–102 o okresie półtrwania minimum 1 ms. Trwały jest tylko . W naturalnym składzie izotopowym tego pierwiastka oprócz (72,2%) występuje jeszcze długożyciowy izotop (27,8%, t1/2 ≈ 50 mld lat).
W postaci czystej rubid jest bardzo miękkim, ciągliwym metalem o srebrzysto-szarym połysku. Jest drugim po cezie najbardziej elektrododatnim z nieradioaktywnych metali alkalicznych (X = 0,82). Jego własności chemiczne są zbliżone do potasu (który jest mniej reaktywny) oraz cezu (który jest bardziej reaktywny). Topi się w temperaturze . Tworzy amalgamat z rtęcią oraz stopy ze złotem, żelazem, cezem, sodem i potasem, ale nie z litem. Na powietrzu zapala się samorzutnie, z wodą reaguje wybuchowo. Ma bardzo małą energię jonizacji wynoszącą 406 kJ/mol.
Kationy barwią płomień na kolor fioletowo-różowy. Odróżnienie od bardzo podobnej barwy płomienia potasu wymaga spektroskopu.
Występowanie Występuje w skorupie ziemskiej w ilości 90 ppm. Minerałami o relatywnie wysokiej zawartości rubidu są lepidolit i karnalit.