Zaczął pisać podania o zwolnienie z wojska. Podczas dwumiesięcznego zwolnienia lekarskiego w 1955 pracował w Krakowie, w Zakładzie Mikrobiologii Akademii Medycznej przy ulicy Czystej, gdzie prowadził badania wraz z doktorem Janem Bobrem. W 1957 został zwolniony ze służby i rozpoczął pracę w Zakładzie Patologii Akademii Medycznej w Szczecinie. W 1961 złożył tam pracę doktorską, a w 1962 uzyskał stopień doktora nauk medycznych w zakresie patologiiJego promotor Janusz Mąkowski, jak i obaj recenzenci, nie byli obecni na obronie: „Obrona odbyła się przedziwnie – pewnie nie powinienem używać tytułu <<doktor>>. Promotor Mąkowski wyjechał do Paryża, dwóch recenzentów nie dojechało. (...) Nie było nikogo, kto wiedziałby, na jaki temat zrobiłem i napisałem pracę. Dziekan Krechowiecki, anatom, jednak zadecydował: <<nie będziemy pana odsyłać z powrotem, przejmę funkcje pańskiego promotora>>. Miałem jednakże kłopoty na egzaminie z filozofii. Mój egzaminator, filozof szczeciński, był bardzo czerwonym marksistą, a ja przyznałem mu się od razu, że jestem zwolennikiem pozytywizmu logicznego. To go dotknęło, zaczął mnie maglować”. Zob. . Wspominał: „Miałem już wtedy lat 34 – przez wojsko. Zmarnowałem pięć lat życia.