Albańska rewolucja piramidowa (alb. Kriza piramidale 1997) – niepokoje społeczne, do których doszło wiosną 1997 w Albanii, w efekcie krachu piramid finansowych.

Piramidy thumb|Wymiana walut na ulicach Wlory, 1997 Objęcie władzy w 1992 przez Demokratyczną Partię Albanii zapoczątkowało proces transformacji gospodarczej w Albanii. Przyniósł on upadek gospodarki albańskiej, która opierała się na przestarzałych chińskich technologiach i nie była w stanie sprostać konkurencji w realiach wolnorynkowych, a także gwałtowny wzrost bezrobocia. Znaczącą część dochodów ludności stanowiły zarobki gastarbeiterów, pracujących w Grecji i we Włoszech, którzy przysyłali zarobione pieniądze do rodzin w kraju. Brak możliwości zainwestowania napływających środków finansowych wykorzystali właściciele piramid finansowych, oferujący możliwość dokonania lokaty środków finansowych przy oprocentowaniu znacznie przekraczającym to, które oferowały banki. Część indywidualnych inwestorów sprzedawała mieszkania i pozbywała się oszczędności, aby zainwestować jak największą sumę. Największe fundusze (Gjallica, Xhaferi) zgromadziły w latach 1995–1996 środki o wartości kilkuset milionów dolarów każdy.