thumb|200px|Klasa Angle'a I thumb|200px|Klasa Angle'a II grupa 1 thumb|200px|Klasa Angle'a II grupa 2 thumb|200px|Klasa Angle'a III Klasyfikacja Angle'a – opisana w 1899 r., ocenia prawidłowość zgryzu w oparciu o położenie górnego pierwszego trzonowca względem dolnego łuku zębowego. Klasyfikacja ta jest powszechnie stosowana i według Grabera żadna inna klasyfikacja nie zastąpiła jej w odniesieniu do przednio-tylnych relacji szczęki i żuchwy. Jej uzupełnieniem jest klasa kłowa.
Klasyfikacja ta została oparta na założeniu na opracowanym przez Angle'a tzw.kluczu diagnostyki mówiącym, że pierwsze górne stałe trzonowce są nieruchome w stosunku do podłoża kostnego (punctum fixum), wskutek czego ich pozycja jest niezmienna i pozwala na jednoznaczne wyznaczenie relacji żuchwy do szczęki.
Klasyfikacja E.H. Angle opisał w swojej klasyfikacji 4 klasy okluzji, w tym 3 klasy nieprawidłowości.