Ujęcie wąskie (absolutne) traktuje innowację wyłącznie jako pierwsze w skali świata zastosowanie nowego rozwiązania (produktu, procesu, rynku lub źródła surowców). Klasycznym reprezentantem jest J. A. Schumpeter, który po odróżnieniu wynalazku od innowacji uznał wszystkie późniejsze wdrożenia za imitacje, pozbawione waloru innowacyjnościJ. A. Schumpeter, Teoria rozwoju gospodarczego, PWN 1960.. Podejście to podzielali m.in. E. Mansfield i Ch. Freeman, wskazując, że ekonomiczny rentowny efekt osiąga tylko pierwotny pionier rynkuOrbik, Z., Próba analizy pojęcia innowacji, Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej, Seria: Organizacja i Zarządzanie, 2017.Kamiński, R., Istota innowacji (definicje, wyznaczniki i rodzaje). W: R. Kamiński (red.), Innowacje gospodarcze. Wybrane aspekty ekonomiczne i prawne 2018.. Ujęcie szerokie (względne) uznaje innowacją każdą zmianę nową co najmniej dla danego podmiotu lub rynku, niezależnie od jej globalnej unikalności. Tak interpretują to pojęcie m.in. Ph. Kotler („innowacja jest tym, co ktokolwiek postrzega jako nowe”), A. Pajestka czy P. Drucker, łącząc innowacje z twórczym przełamywaniem dotychczasowych praktyk organizacyjnych i rynkowychPh. Kotler, Marketing Management, 2002.Pajestka, J. (1975). Determinanty postępu. Czynniki i współzależności rozwoju społeczno-gospodarczego. PWE..