Posłowie Koła Polskiego w Dumie bojkotowali Jagiełłę (uważano, że wejście do frakcji socjaldemokratycznej jest zdradą sprawy polskiej)R. Bender, Jagiełło Eugeniusz, [w:] Encyklopedia Białych Plam, t. 8, Radom 2002, s. 268., co znalazło potwierdzenie w uchwale z dnia 29 listopada 1912 roku, podjętej na wniosek Feliksa Raczkowskiego.
W Dumie Eugeniusz Jagiełło wygłosił osiem przemówień: interpelacja o nauce religii; interpelacja o katastrofach na kolejach i rugach Polaków z kolei warszawskich; interpelacja o bezrobociu w Łodzi; interpelacja o aresztowaniu w gazowni; interpelacja o represjach w akcji ubezpieczeniowej; deklaracja o samorządzie miejskim; mowa o działalności ministerstwa spraw wewnętrznych; mowa o etacie w ministerstwie sprawiedliwości.
Był delegatem PPS-Lewicy na Międzynarodowy Kongres Socjalistyczny w Bazylei we wrześniu 1912, lecz na obrady nie pojechał. W grudniu 1913 uczestniczył w III Ogólnokrajowej Konferencji PPS-Lewicy w Krakowie. W czasie I wojny światowej Jagiełło został zmobilizowany i wziął udział w walkach jako żołnierz armii carskiej. Dostał się do niewoli austriackiej. W 1918 roku powrócił do Polski, podejmując ponownie pracę w zakładach metalowych w Warszawie. Działał w ruchu związkowym, lecz nie brał już znaczącego udziału w życiu politycznym.