Zbigniew Kowalski (ur. w Szepetówce, zm. 1 maja 2008 w Gdyni) – oficer Polskiej Marynarki Wojennej, uczestnik obrony Wybrzeża, jeniec oflagów, po zakończeniu II wojny światowej między innymi dyplomata i wykładowca Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej, po przejściu do cywila oficer marynarki handlowej i ławnik Izby Morskiej w Gdyni. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Zbigniew Kowalski był synem Stanisława i Janiny z Jaskulskich. Wstąpił do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej, promocję oficerską otrzymał 15 sierpnia 1933 roku. Od kwietnia 1934 do września 1935 roku był oficerem wachtowym na kontrtorpedowcu ORP „Wicher”, uczestnicząc w wizytach zagranicznych okrętu w Leningradzie, Kopenhadze, Kilonii (wchodził w skład delegacji polskich oficerów, która udała się do Berlina i spotkała z Adolfem Hitlerem) i Helsinkach. Pomiędzy majem a sierpniem 1937 roku został przeniesiony tymczasowo na stanowisko II oficera artyleryjskiego ORP „Burza”, biorąc udział w rewii koronacyjnej Jerzego VI w Spithead jako szef protokołu oraz wizytach zagranicznych w Tallinnie i Rydze. Od kwietnia 1938 do marca 1939 roku pełnił funkcję oficera flagowego Dowódcy Floty, następnie I oficera artyleryjskiego na „Wichrze”.