Projekt stylistyczny hipersamochodu nowej generacji nadzorowany był przez Achima Anscheidta, łącząc futurystyczne rozwiązania stylistyczne z nawiązaniami do klasycznych modeli Bugatti z lat 30. Charakterystycznymi elementami wyglądu Chirona stały się m.in. agresywnie zarysowane reflektory tworzone przez kwadratowe soczewki, motyw dużych łuków zdobiący dwubarwne nadwozie nawiązujące tym do dawnego modelu Royale oraz tzw. płetwa osi środkowej inspirowana z kolei innym, historycznym modelem Type 57SC Atlantic. Tył akcentuje szeroki na 1,6 m pas złożony z 82 diod LED. Niewielki bagażnik o pojemności 44 litrów został ukryty pod maską, umożliwiając transport np. małej walizki.
Podobnie jak w przypadku przedstawionego dekadę wcześniej Veyrona, francuska firma za cel obrała wyróżnienie modelu Chiron ekstremalnymi osiągami osiągającymi wartości rekordowe dla wówczas produkowanych samochodów. Do napędu hipersamochodu wykorzystano stosowany już dotychczas szesnastocylindrowy silnik typu W16 o pojemności 8 litrów. Tym razem wygenerował jednak on znacznie większą moc 1500 KM przy 6700 obr./min i 1600 Nm maksymalnego momentu obrotowego.