XX wieku, gdy na terenie zajezdni wybudowano podstację trakcyjną, która zapewniła dostarczanie odpowiedniej ilości prądu dla tramwajów poruszających się po zajezdni. Największa modernizacja zajezdni przypada na lata 50. gdy przebudowano istniejące hale postojowe w jedną z dziewięcioma torami postojowymi. W 1962 powstał siedmiopiętrowy budynek biurowy, w którym mieści się dyrekcja MPK Poznań, która przeniosła się z dotychczasowego budynku znajdującego się na terenie zajezdni Gajowa. Ostatnią modernizację przeprowadzono w latach 1998 – 2000. Wybudowano wtedy nową sześciotorową halę, wyposażoną w specjalne pomosty do przeglądu tramwajów niskopodłogowych których osprzęt znajduje się na dachu pojazdu a nie pod nim, zamontowano także zautomatyzowaną myjnię i zainstalowano stanowisko centralnego odkurzania wagonów. W latach 90. XX wieku planowano zbudowanie głównego wjazdu do zajezdni od strony ul. Dmowskiego (torowiska od linii w ul. Hetmańskiej), z pozostawieniem wjazdu awaryjnego od strony ul. Głogowskiej, ale plany te nigdy nie zostały zrealizowaneMarian Janusz Strenk, Wywiad z dyrektorem naczelnym MPK mgr inż. Jerzym Babiakiem. Komunikacja miejska grodu Przemysława w bliższej i dalszej perspektywie, w: Z Życia MPK Poznań, nr 5(513)/1994, s.