Był zaangażowany w gruziński ruch narodowy i kulturalny, występował przeciw rusyfikacji Gruzji. W 1887 z jego inicjatywy powstał komitet ds. odrodzenia tradycyjnego śpiewu gruzińskiego. Od 1890 był członkiem towarzystwa walczącego z analfabetyzmem wśród Gruzinów. W latach 1890–1892 przyczynił się do powstania ponad setki szkół, zaś w 1894 otworzył eparchialną szkołę żeńską. Swoje kazania i wystąpienia publikował w językach gruzińskim, rosyjskim i angielskim.
Zmarł w 1896 i został pochowany w monasterze Gelati w Kutaisi.
W 1995 Gruziński Kościół Prawosławny ogłosił go świętym.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1825 Kategoria:Zmarli w 1896 Kategoria:Gruzińscy święci Kategoria:Biskupi Egzarchatu Gruzińskiego Kategoria:Gruzińscy biskupi prawosławni