Język angielski przybliża tylko oryginalne pojęcia i nie odzwierciedla kulturowych uwarunkowań płci.
Faʻafafine współcześnie Zachodni antropolodzy sugerują, że rodzice z wysp Samoa, którzy mają zbyt wiele synów i tylko kilka córek, celowo przebierają jednego z synów za dziewczynkę i przydzielają mu obowiązki z reguły typowe dla dziewczynek, np. sprzątanie. To tylko jeden z możliwych powodów, dlaczego chłopiec może zostać uznany za faʻafafine. Rodzice, czy też sam syn, podejmują taką decyzję, kiedy rozpoznane zostają zachowania charakterystyczne dla płci przeciwnej. Zachodni monoteistyczny fundamentalizm, a także ruchy wyzwolenia LGBT wpłynęły na opinię na temat faʻafafine tworzoną globalnie i przez samych mieszkańców wysp Samoa.
Faʻafafine biorą udział w rozwoju współczesnej sztuki na wyspach Pacyfiku i w Oceanii. Są także zaangażowani w pracę malarza i pisarza Dan Taulapapa McCallina, wspierają artystę i kustosza Shigeyuki Kihara, poetę i artystę Briana Fuatę oraz projektantkę Lindah Lepou. Ostatnią wystawą rodzimych artystów LGBT, łącznie z faʻafafine, była wystawa „Le Vasa Art Exhibition 2006” w San Francisco.