Ziegenberg W Ziegenbergu dla potrzeb kwatery zaadaptowano XVIII-wieczny pałac, który połączony został długim na 460 m betonowym tunelem z dwukondygnacyjnym bunkrem (Haus 7). Bunkry w Ziegenbergu, podobnie jak bunkry punktu dowodzenia, obłożono maskującą elewacją. W pobliżu pałacu znajdował się również punkt ewakuacyjny, trzykondygnacyjny schron przeciwlotniczy, który służył jako schronienie zarówno żołnierzom, jak i cywilom, garaż dla pojazdów ze stacją paliw, baraki mieszkalne i bunkry ochrony przeciwlotniczej.
Kransberg Zamek w Kransbergu III Rzesza nabyła na potrzeby kwatery głównej zmuszając do sprzedaży dotychczasową właścicielkę Emmę von Scheidlein. W ciągu niespełna dwóch lat przystosowano wnętrza zamku na potrzeby ewentualnego pobytu kanclerza Rzeszy. Do zamku dobudowano dodatkowe skrzydło (salę rycerską) oraz garaże. Pod zamkiem wybudowano betonowy bunkier ze ścianami o grubości do 2 metrów oraz 100-metrowy korytarz ze specjalnymi śluzami uniemożliwiającymi atak za pomocą gazów bojowych. tunel miał dwa wejścia – jedno w samym zamku, a drugie poza nim w pobliżu kaplicy. thumb|Wnętrze bunkra pod zamkiem w Kransbergu. Na drugim planie dwuskrzydłowe drzwi i korytarz prowadzący do zamku (stan na rok 2011)