W 1975 roku przeszedł na wcześniejszą emeryturę i powrócił do Polski. Zamieszkał w Sopocie wraz z drugą żoną, Teresą Remiszewską. Był konsultantem w Instytucie Techniki Cieplnej Politechniki Warszawskiej. W 1980 roku był jednym z organizatorów Koła Kombatantów NSZZ „Solidarność”. W latach 1985–1987 spisał swoje wspomnienia, które zostały wydane w 1990 roku nakładem Społecznego Instytutu Wydawniczego Znak.
Pochowany na cmentarzu komunalnym w Sopocie (kwatera N4-19-14) śp. Jerzy Damsz. mały|Grób Teresy Remiszewskiej i Jerzego Damsza
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Kapitanowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Podoficerowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Argentynie po II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym w Sopocie Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Oficerowie Dywizjonu 307