Ze względu na koszty i czas schnięcia, gotowe obrazy były rzadko pokrywane werniksem.
Wczesny styl Charakteryzował się: prostotą kompozycji; stylizowanymi zwierzętami – ciało ustawione profilem, ale pysk en face; redukcją tematu do archetypu; plamami kontrastujących barw – jednak o odcieniach przytłumionych; monochromatycznym tłem; jednowymiarowością przedstawienia. Od początku swego istnienia sztuka tingatinga miała charakter komercyjny, przyjęło się ją określać mianem airport art ze względu na popularność obrazów wśród pamiątek z Tanzanii i Kenii.
Ewolucja stylu Z czasem następcy Tingatingi zmienili założenia jakie legły u podstaw szkoły. Zaczęli używać płótna w miejsce płyt, co więcej zaczęli malować obrazy o rozmaitych rozmiarach, często wydłużonych. Zwierzęcymi motywami tingatinga pokrywa się dziś przedmioty codziennego użytku – kubki, talerze, jak również koszulki.