We wrześniu 1939 została przełożoną nowego domu zgromadzenia na Awentynie, Instytutu Ducha Świętego w Rzymie. W 1940 spotkała o. Ildebrando Gregoriego, który został jej kierownikiem duchowym. 7 czerwca 1945 wyjechała z Mediolanu do Rzymu. 9 lipca 1945 zachorowała na tyfus. Zmarła w Centonara d'Artò koło Novary 26 lipca 1945. Od 1970 jej doczesne szczątki spoczywają w krypcie Instytutu Ducha Świętego w Rzymie. thumb|230px|Sarkofag Marii Pieriny de Micheli w krypcie Instytutu Ducha Świętego w Rzymie.
Objawienia dotyczące kultu Najświętszego Oblicza Chrystusa
Maria Pierina de Micheli prowadziła dziennik duchowy w którym zapisywała swoje objawienia dotyczących kultu Najświętszego Oblicza Chrystusa. Miała je doznawać od 1936. Pierwsze miało miejsce w pierwszy piątek Wielkiego postu w 1936, podczas nocnej adoracji, usłyszała głos Chrystusa:
W tym okresie doznawała kolejnych objawień. 31 maja 1938 ukazała się jej Matka Boża, trzymająca w dłoniach szkaplerz zrobiony z dwóch kawałków białej tkaniny złączonych sznurkiem. Na jednym z nich znajdowało się Oblicze Jezusa oraz napis (łac. Illumina, Domine, vultum tuum super nos), na drugim zaś widniała promieniująca hostia z napisem (łac. Mane nobiscum, Domine) oraz usłyszała od niej następującą prośbę: