w przemyśle zegarmistrzowskim, optycznym, precyzyjnym i drobnej wytwórczości uniwersalne – używa się ich do obróbki (zgrubnej i precyzyjnej) metalowych przedmiotów i nacinania gwintów produkcyjne – stosowane w mało- i średnioseryjnej produkcji; charakteryzuje je dość duża prędkość i szeroki zakres zastosowań, ale nie da się nimi gwintować wielonożowe – używa się ich do dokładnej obróbki kilkoma nożami jednocześnie ciężkie – służą do wszechstronnej obróbki bardzo dużych przedmiotów (nawet sześćdziesięciotonowych); można na nich: toczyć (zgrubnie), frezować rowki wpustowe i płaszczyzny, nacinać gwinty, wytaczać, wiercić itp. do obróbki gładkościowej – służą do obróbki wykańczającej za pomocą bardzo ostrych noży kopiarki – służą do kopiowania kształtu przedmiotu ze wzornika uchwytowe – w których obrabiany element jest trzymany w uchwycie wrzeciona. Dzieli się je na: poziome – automatyczne, mogą obrabiać przedmiot kilkoma narzędziami jednocześnie pionowe – zapewniają lepszy dostęp do obrabianego przedmiotu tarczowe – służą do obróbki niskich przedmiotów o dużej średnicy (tarcz, kół) karuzelowe – odmiana tokarki tarczowej o pionowej konstrukcji;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tokarka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.