nadto studiowała na UW w 1951–1954 historię sztuki.
Debiutowała w 1949 r. na łamach prasy jako poetka. W latach 1949–1959 pracowała jako redaktorka w dziale polskiej literatury współczesnej w Państwowym Instytucie Wydawniczym. W 1954 wyszła za mąż za Andrzeja Szypowskiego, fotografika.
Wiersze, artykuły i tłumaczenia ogłaszała m.in. na łamach „Dziś i jutro” (1953–1955;), „Naszej Ojczyzny” (1957–1960), „Nowej Kultury” (1955–1956, 1958, 1960), „Stolicy” (1957–1962; tu w 1958 stały dział pt. „Spotkania i rozmowy z pisarzami”), „Współczesności” (1957–1961). Należała do współtwórców grupy literackiej „Współczesność” (1956) i grupy „Anabasis” (1958). W 1958 podjęła współpracę z radiem jako autorka słuchowisk. W tymże roku zainicjowała wraz z A. Szypowskim wspólny z Marią Dąbrowską wyjazd do Kalisza i Russowa szlakiem Nocy i dni, co dało początek pracom literacko-fotoreporterskim i biograficznym Szypowskich – m.in. „Świat” (1958–1959), „Chłopska Droga” (1959–1962), „Światowid” (1965).