Mundur, inspirowany przez ówczesne wełniane ubiory narciarskie, został zaprojektowany dla piechoty zmechanizowanej. BD miały mniej ograniczać ruchy użytkownika, były ciepłe, nawet podczas deszczowej pory i lepiej przystosowane do prowadzenia pojazdów mechanicznych niż Service DressBurns, Michael (1992). British Combat Dress Since 1945, Wydawnictwo Arms & Armour, .
Próbując stworzyć bardziej jednolity mundur dla całych sił zbrojnych Wielkiej Brytanii, zaprojektowano dość uproszczone krótkie bluzy z wełny serge (typ tkaniny diagonalnej), które były przypinane za pomocą guzików na zewnątrz pasa spodni z tego samego materiału i posiadających wysoki stan. Rękawy bluzy battle dress zostały tak zaprojektowane, aby były one bardziej wygodne przy noszeniu na barkach karabinów, lub przy trzymaniu kierownicy pojazdu, mimo że powodowały powstawanie wielu zmarszczek materiału wewnątrz łokcia, gdy żołnierze trzymali ręce wzdłuż boków. Chodziło tu głównie o wygodę żołnierza, a nie o wizualną stronę munduru. Na spodniach na przedniej stronie lewej nogawki była duża kieszeń na mapę, zaś specjalna kieszeń na opatrunek osobisty znajdowała w pobliżu prawego biodra od przedniej strony.