Agis II (zm. 400/398 p.n.e.) – król Sparty z dynastii Eurypontydów od około 427/426 p.n.e. Był najstarszym synem króla Archidamosa i przyrodnim bratem swego następcy – Agesilaosa. Jego współmonarchą z dynastii Agidów był Pleistoanaks, a od 409 p.n.e. Pauzaniasz.

Główny dowódca lądowych wojsk spartańskich w czasie II wojny peloponeskiej, zwłaszcza w okresie po pokoju Nikiasza. Przyczynił się znacznie do zwycięstwa Związku Peloponeskiego, tym samym wysuwając swoją dynastię, która w poprzednich latach znajdowała się w cieniu Agidów, na pierwszy plan.

Wojna w Argolidzie W 425 p.n.e. Agis dowodził inwazją na Attykę, jednak dopiero w trakcie trwania pokoju Nikiasza osiągnął poważne sukcesy militarne. W 418 p.n.e. zaatakował terytorium Argos, które zawarło przymierze z Atenami. Armia wystawiona przez Związek Peloponeski liczyła około 20 000 hoplitów (w tym 5000 wystawionych przez Spartę), trochę większą ilość lekkozbrojnej piechoty oraz około 500-osobową konnicę. Po manewrach, które doprowadziły do praktycznego otoczenia przeciwnika dysponującego około 16 000 tysiącami żołnierzy, król zgodził się na zaproponowany przez argiwskiego stratega za pośrednictwem proksenosa Sparty w Argos, czteromiesięczny rozejm. Zamiarem Agisa było odciągnięcie Argos od sojuszu z Atenami.