Od lipca pełnił obowiązki politruka sztabu dywizji. W styczniu 1923 r. został sekretarzem komisarza wojskowego 22 Pułku Strzeleckiego 8 Dywizji Strzeleckiej. W 1924 r. ukończył szkołę partyjną 2 stopnia przy oddziale politycznym dywizji, zaś we wrześniu 1926 r. strzelecko-taktycznych kursów "Wystrieł". Objął dowództwo kompanii 8 Dywizji Strzeleckiej. Od grudnia 1929 r. pełnił funkcję rejonowego komisarza wojskowego w Białoruskim Okręgu Wojskowym, zaś od sierpnia 1930 r. słuckiego rejonowego komisarza wojskowego. W czerwcu 1934 r. został zastępcą naczelnika oddziału mobilizacyjnego mozyrskiego korpuśnego okręgu mobilizacyjnego. Od sierpnia 1937 r. był zastępcą szefa sztabu XXIII Korpusu Strzeleckiego. W 1938 r. awansował do stopnia majora. W 1939 r. ukończył wyższą akademię Armii Czerwonej w Moskwie. Od kwietnia tego roku był wykładowcą w akademii. W 1941 r. został podpułkownikiem. Na początku kwietnia tego roku stanął na czele katedry taktyki akademii. Od poł. lipca był szefem 1 wydziału i zastępcą szefa oddziału operacyjnego sztabu 32 Armii Frontu Zachodniego. Pod koniec lipca dostał się do niewoli niemieckiej. Na początku 1942 r. został oswobodzony z obozu jenieckiego. Został szefem oddziału pracy urzędu miejskiego w okupowanym Bobrujsku. W sierpniu tego roku wstąpił do Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej (RNNA).