Jozef Limburg (ur. 10 lipca 1874 w Hanau nad Menem, zm. 20 grudnia 1955 r. w Berlinie-Charlottenburg) – złotnik i rzeźbiarz, aktywny na Górnym Śląsku.
Najmłodszy z sześciorga dzieci Walentina i Kathariny, z domu Dress. Umiejętności złotnika 14-letni Józef zaczął zdobywać pod okiem swojego ojca, z czasem doskonalił je u Louisa Beschora w Dziale Złotnictwa w Akademii Sztuk w Hanau. Studia ukończył w tej Akademii pod kierunkiem rzeźbiarza prof. Maxa Wiesego. Uczył się także od prof. Viktora Tilgnera w Wiedniu i prof. Gerarda Janenscha na Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, gdzie osiadł na stałe. Na Górnym Śląsku Limburg pojawił się w 1904 roku, w celu wykonania w marmurze popiersia Piusa X. Tuż po I wojnie światowej w 1919 roku, dla kościoła w Skorogoszczy wyrzeźbił z piaskowca ołtarz, w formie zminiaturyzowanej świątyni o cechach romańskich. Fundatorką była Elizabeth von Kerssenbrock, ówczesna właścicielka tej miejscowości. Ołtarz znajduje się w kościele pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła.